PS: Wspaniały ten mój nowy dzieciaczek, czyż nie? :)

Really Simple Syndication (RSS 2.0) – jest to rodzina formatów sieciowych, opartych na języku XML służących do publikacji często zmieniających się treści, takich jak wpisy blogów, wiadomości. Dokument RSS, często zwany „kanałem”, zazwyczaj zawiera streszczoną formę wiadomości ze skojarzonej strony WWW lub jej pełny tekst. RSS umożliwia użytkownikom automatyczne bycie na bieżąco z treścią ulubionych serwisów sieciowych. (…)

Podcasty   moje ulubione blogi   wpisy oznaczone gwiazdką.

W swoim czasie czytałem bloga prowadzonego przez Fanatyka, osobę zamiłowaną w skrypcie WordPress, bo o tym skrypcie będzie we wpisie mowa. Aktualna wersja posiada numerek 2.5 i trzeba przyznać, że jest wyśmienita pod każdym względem, o wiele lepsza od poprzedniczek swoich.

Zacznijmy od podstawowych zalet:

• Poraża swoją prostotą i wygodą użytkowania
• Jest to skrypt bardzo zaawansowany pozwalający na praktycznie każdą zachciankę bloggera
• Rozbudowywanie funkcjonalności ogranicza się do aktywowania wtyczek

W najnowszej wersji ten przemiły CMS oferuje nam schludny i przyjazny panel admina, automatyczną aktualizację wtyczek, dostęp do wszystkich najważniejszych ustawień zaledwie kilkoma kliknięciami oraz wiele więcej. Cóż ponad to? Ochronę przed spamowymi komentarzami, bezpieczeństwo bloga oraz gwarancję stałego rozwoju świetnego, darmowego produktu.

Szczególnie chciałbym skupić się na wtyczkach, gdyż wiele osób zapewne jest ciekawych jak to wszystko działa. Dziwią się zapewne, bo osobiście nie jestem osobą znającą sie świetnie na webmastering’u i aplikacjach internetowych. Wyliczę po kolei każdą z nich, komentując ją krótkim opisem.

1. Audio player – Dobrze konfigurowalny, flash’owy odtwarzacz audio, który można spotkać u mnie na blogu, zawsze tam gdzie zamieszczam utwory do posłuchania on-line. Ładny wygląd, funkcja czytania tagów z plików oraz duża liczba ustawień sprawia ten odtwarzacz najlepszym w sieci.
2. Category Cloud – Gdy zaczynałem blogować pojęcia takiego jak „tagi” nie znał jeszcze nikt. Wpisy segregowało się zazwyczaj w kilku kategoriach. Ostatnio jednak tagi są w modzie, a ja nie mam zamiaru zmieniać swoich upodobań do kategorii. Poszedłem na kompromis i owych kategorii używam zamiast tagów, a wtyczka pozwala ułożyć je w ładną chmurę wyświetlaną, gdzie tylko zapragniemy.
3. Feedburner Feed Replacement – statystyki feeda są dla mnie dość ważne. Wtyczka przekierowuje wszystkich subskrybentów na stronkę feedburner, skąd serwowany jest im strumień RSS pobierany bezpośrednio z mojego bloga. Pozwala mi to na prowadzenie niewielkich statystyk kanałów RSS.
4. Full Text Feed – Czytelnik lubi otrzymywać na swój czytnik pełną treść wpisów. Wtyczka sprawia, że nie są one ucinane tagiem more, podczas korzystania z RSS.
5. Genki Pre-Publish Reminder – Pozwala na pisanie notatek widocznych bezpośrednio pod okienkiem do publikacji.
6. Google XML Sitemaps – automatycznie generowana mapa strony ląduje na serwerze, pozwalając wyszukiwarce Google na dokładne indeksowanie naszych podstron. Nawet najmniejsza edycja treści bloga sprawia, iż mapa zostaje zaktualizowana, a Google otrzymuje informację o nowościach na naszej stronie.
7. MyAvatars – avatary serwisów mybloglog oraz gravatar, pojawiające się przy komentarzach gości. Co ciekawe nowa wersja WordPress’a obsługuje avatary serwisu Gravatar, bez jakichkolwiek wtyczek.
8. Pagebar – zerknij pod wpisy. Pasek nawigacyjny z linkami do kolejnych podstron generuje właśnie ta wtyczka.
9. Recent Comments – wyświetla dowolną liczbę ostatnio dodanych komentarzy (bądź fragmentów komentarzy) w dowolnym miejscu.
10. Related Posts – automatycznie generowana lista linków do wpisów podobnych do danego wpisu, wpisów mogących również zainteresować czytelnika.
11. Role Manager – menedżer pozwalający na zarządzanie wordpress’owymi rangami oraz uprawnieniami użytkowników.
12. runPHP – wtyczka pozwalająca na wykonywanie skryptów PHP w danych wpisach/na podstronach.
13. Search Everything – blogowa wyszukiwarka poszerza swój zakres wyszukiwania o treść np. podstron lub naszą bazę plików.
14. Site Unavailable – wtyczka pozwalająca na tymczasowe wyłączenie bloga dla odwiedzających. Umożliwia podanie czasu oraz przyczyny awarii.
15. Smart Archives – archiwum wpisów staje się bardziej inteligentne. Co ciekawe napisałem modyfikację tej wtyczki, strasznie ją oszpecając. W mojej wersji sprawuje się ona następująco. Zainteresowanych proszę o kontakt, z chęcią wyślę wtyczkę:)
16. Spam Karma 2 – istna, masywna bariera przeciwko spammer’om. Nie popuści nikomu. Już kiedyś o niej na blogu wspominałem.
17. Subscribe To Comments – daje gościom możliwość subskrypcji komentarzy danego wpisu na via e-mail.
18. WordPress Automatic Upgrade – ostatnio wypatrzona przeze mnie wtyczka pozwalająca na aktualizację skryptu bloga zaledwie jednym (kilkoma) kliknięciami. Niesłychanie przydatna i bezpieczna dla naszych danych.
19. WordPress Database Backup – kopia bazy danych na żądanie bądź zlecenie jej wykonywania np. tygodniowo, a następnie przekazywanie jej na dany adres e-mail.
20. wp-cache – wtyczka zapisująca dynamiczną treść stron jako strony statyczne, co znacznie przyspiesza działanie bloga. Wysoko konfigurowalna i niezawodna.
21. WP-OpenID – umożliwia komentującym lub rejestrującym się na stronie wykorzystywać swoje tożsamości OpenID. Niesłychanie ułatwia życie, ostatnio modna.
22. WP-phpMyAdmin – najzwyklejszy phpMyAdmin dostępny bezpośrednio z bloga.
23. WP-Sticky – umożliwia przyklejanie ważnych wpisów/ogłoszeń na samej górze strony, gwarantując, że po dodaniu wpisu nowszego tamten nadal pozostanie na swoim miejscu.
24. WP Audioscrobbler – coś dla fanów last.fm. Pozwala na publiczne pochwalenie się listą słuchanych ostatnio utworów, którą zamieszczamy gdziekolwiek na stronie.

Właściwie wszystkie z nich są w tej chwili aktywne, co zapewne zwalnia nieco działanie bloga. Jestem w każdym razie zadowolony, gdyż funkcjonalność, którą dają mi wtyczki nie byłaby możliwa do osiągnięcia na „czystym” WordPress’ie. Pozostaje mi jedynie zachęcenie Was do blogowania. Pisanie bloga w obecnych czasach jest niezwykle proste, więc dlaczego nie spróbować?

Mam nadzieję, że dzisiejszy wpis pozwoli wielu bloggerom poznać dużą liczbę znakomitych wtyczek, które są dla mnie aktualnie niezastąpione i nie wyobrażam sobie bloga bez nich. Pozdrawiam!

Jabber to otwarty, oparty na XML protokół komunikacji oraz powiadamiania o obecności w czasie rzeczywistym. Głównym jego zastosowaniem jest wymiana wiadomości w komunikatorach internetowych. Serwery Jabbera umożliwiają także komunikację z użytkownikami innych protokołów, jak Gadu-Gadu, Tlen.pl, ICQ czy MSN Messenger.

Zalety (w skrócie):

• Długie opisy (podobno ktoś kiedyś ustawił 1 księgę Pana Tadeusza w opisie) – gg tego nie ma!
• Więcej statusów – Chętny do rozmowy, Dostępny, Zaraz wracam, Nieobecny, Nie przeszkadzać, Niewidoczny, Rozłączony – gg tego nie ma!
• Szyfrowanie SSL rozmów jest standardem – podobno trzeba się zabezpieczać^^ – gg tego nie ma!
• JID – nie łatwiej zapamiętać romek@jabster.pl tudzież zenek@indywidualni.org niż numer GG?
• Autoryzacja – już nikt nigdy nie będzie cię dręczył, pisał do ciebie jeśli nie chcesz, czytał twoich opisów, bo najpierw musisz mu pozwolić na to
• Mnogość serwerów – padł ci serwer jabbera? Masz wyjątkowego pecha, ale poświęć dosłownie minutę, zarejestruj się na innym i już wszystko gra
• Wiele klientów – wybierz komunikator jabbera jaki chcesz i na system operacyjny jaki chcesz. Nikt nie narzuca ci konkretnego programu do rozmowy z innymi.
• Mnogość transportów – potrzebna ci możliwość do pisania z siecią Gadu-Gadu, Tlenem, bramka SMS albo prognoza pogody? Podepnij ją sobie z dowolnego serwera jabbera. Oczywiście jest o wiele więcej transportów niż tylko te kilka wymienionych.
• Lista kontaktów zawsze pod ręką – logując się do serwera z dowolnego miejsca dostajesz najświeższą wersję swojej listy kontaktów. Jest ona na bieżąco aktualizowana z serwerem.
• Powiadamianie o działaniu – po co pytać się kumpla „Żyjesz?”, „Czemu nie piszesz?”, skoro tekst „Pisze wiadomość…” pojawi się zawsze, gdy twój partner rozmowy zacznie klepać na klawiaturze

Zainteresowany? Przecież to jasne. To kliknij i przeczytaj dokładną instrukcję, jak bezboleśnie przejść na jabbera:) Pomóżcie poprawić jakość rozmów tekstowych na świecie!

Bułkowe bajania

p.s.
Obrazek przy wpisie przedstawia część grona organizatorskiego (białe koszulki, po kolei: ja, Macia, Michaszek i Szalak) Dnia Bułki 2007 (drugi już rok świętowaliśmy, tym razem w dość licznym gronie). Szkoda, że ścinałem te włosy, bo do tej pory to gudłej byłby ze mnie jakiś już:)

1. spacedemo.com
   Blog Jarosława Juszkiewicza, pasjonata astronautyki, kochającego wszystko związane z kosmosem. Na stronie pisze o podboju Księżyca, misjach kosmicznych i wszelkich astronomicznych ciekawostkach. Wpisy są bogato ilustrowane, niekiedy załączony jest do nich materiał video.
2. pozaschematy.pl
   Świetny, bardzo znany, choć i tak po raz któryś godny polecenia blog o psychologii, rozwoju duchowym i o umyśle człowieka. Prowadzony przez psycholożkę Joannę. Naprawdę interesujący.
3. goetia.pl
   Blog o magii, prowadzony przez Nocnego, pod taką ksywką go „znam”. Wicca, hermetyzm, kabała tarot…
4. egoist.pl
   Piekielnie drogie gadżety, które wielu z nas chciałoby mieć w swojej kolekcji. Perełki, które są okazjami nie do przepuszczenia dla burżuazji:)
5. blogasek.net
   Blogasek Muzyczny, interesujący blog o złudnej nazwie, prowadzony przez pewnego gitarzystę. Świetny dla początkujących szarpidrutów (szarpiących struny xD), choć i bardziej zaawansowani znajdą tam coś dla siebie.

Jak na pewno wiecie najpopularniejszym formatem muzycznym są znane i lubiane mp’trójki. Każdy ma na komputerze przynajmniej kilka albumów ulubionych wykonawców w mp3. Trudno się temu dziwić, poniekąd pliki mp3 to w miarę wygodne i przyjemne rozwiązanie na trzymanie na dysku muzyki. Korzystają z nich popularne, kieszonkowe mp3 playery. Niebo w gębie powiedziałby ktoś. Ja powiem jednak, że choć mp’trójki są ciekawe to jednak ssą… Dlaczego pliki mp3 zajmują tak mało? Ponieważ są okrojone z większości tego co powinniśmy słyszeć. Cóż z tego, że posiadamy całe dyskografie ulubionych wykonawców w mp3, skoro jakość piosenek jest marna. Wielu tego nie dostrzega, ale proszę, włączcie sobie coś z płyty, wsłuchajcie się i porównajcie. Jakość jest nieporównywalnie lepsza jeśli o płytki Audio CD chodzi. No dobrze, ale nie każdy ma miejsce na trzymanie płytek w szafie, skoro na komputerze i tak większość z nas słucha muzyki. Aby wiernie zachować utwór można zgrać je do bezkompresyjnego, olbrzymiego, ale idealnie oddającego dźwięk formatu wav. Jakość uratowana, nie będziemy jednak trzymali wavów na kompie, bo prędzej nam się dysk zapcha. Jakie jest rozwiązanie?

Tadam! Nadchodzi format FLAC. Bezstratna kompresja muzyki, nie usuwa z utworu dźwięków żadnej częstotliwości, jak np. mp3 lub ogg. Co więcej utwory idealnej jakości zajmują niekiedy 40% mniej miejsca niż piosenki w formacie wav. Co jeszcze ciekawsze format FLAC jest związany z wolnym oprogramowaniem. Nic, tylko przejść na ten format w składowaniu naszej ulubionej muzyki na komputerze.

Szkoda tylko, że bardzo mało kieszonkowych playerów obsługuje ten format… Może kiedyś się to zmieni. Ja osobiście jeśli naprawdę zależy mi na jakości to używam wavów w swoim Samsungu, zwykle jednak mp3 320kbps.

Zacznijmy od sprzętu. Nie wyobrażam sobie osoby nie mającej dobrego pieca, jeśli zabiera się za nagrywanie. To podstawowa sprawa, jak i z resztą gitara. Zacznijmy od nastrojenia. Najlepiej 'do flażoletów’, tak najdokładniej będzie chyba albo do stroika, ale większa satysfakcja samemu. Jedynie dźwięk 'e’ trza skombinować, albo stroić do kamertonu 'a’. Następnie odpalamy program do nagrywania. Audacity wystarczy, choć ja osobiście zaczynam stosować coraz częściej Cool Edit Pro 2.1, program idealny wtęcz do miksowania ścieżek. Musimy zaopatrzyć się także w mikrofon, nie żaden super jakiś, ludzie, naprawdę taki za 7 zł, najgorszy mikrofon wystarczy. Nie potrzeba lepszego, sam się o tym przekonałem.

Teraz może poruszę najważniejszą sprawę. Otóż w przypadku nagrywania akustycznej gitary lub klasycznej mikrofonik owy, mały, tani wkładamy bezwzględnie do pudła rezonansowego. Wielu powie, że mnie pogięło. Cóż to nie jest drogi sprzęt żeby zbierał jak marzenie. To tani mikrofon kierunkowy, trzeba mu pomóc, tak więc do środka pudła. W zasadzie wszystko gotowe. Można sobie testowo coś nagrać, należy pamiętać o uaktywnieniu wejścia mikrofonowego w systemie, w Windowsie jest to taki mały głośniczek w tray’u. Pewnie się cieszycie co za banały pletę. Dla wielu ludzi nie jest to wcale tak oczywiste;)

Z gitarą elektryczną sytuacja przedstawia się całkowicie inaczej. Gitarkę podłączamy sobie do pieca, po drodze do efektów jeśli chcemy i brzdąkamy. Robimy 'średnio głośno’, mikrofonem celujemy w sam środek głośnika. Powinien się on znajdować nie dalej niż kilka cm od głośnika. Niech będzie blisko, wycelowany w sam środek, to lepiej zbierze. Teraz należy zabrać się do samego nagrywania. Testujemy sobie czy wszystko działa jak powinno. Nagrywamy, do podkładu, z metronomem czy jakkolwiek. Po dokonaniu nagrania nadchodzi teraz etap bardzo istotny, niczym granie wręcz. Nakładamy bowiem na ścieżkę brakujące nam efekty. Ważny jest Reverb, bo nie każdy ma go w swoim piecu. Nadaje on przestrzeni, coś w stylu takiego niby-echa, jeśli nie macie tego w piecu to należy troszkę nałożyć. Właściwie nagranie gotowe. Ja zwykle nakładam jeszcze nieco delay’a, bo takowego nie posiadam w kostce, a uwielbiam ten efekt. W każdym razie jak kto woli, dajcie sobie ich do woli:)

Pora na zmiksowanie tego wszystkiego, bądź jednego nagrania do jednego pliku. Ustawiamy głośności, oryginały zapisujemy najlepiej do plików bezstratnych, najlepiej *.wav. Cóż zajmie może dużo, ale jakości nie stracimy. Następnie konwertujemy sobie do *.mp3 jeśli nas kusi, żeby zamieścić nagranie w Internecie. Pewnie liczycie się z rozmiarem piosenki. Ostatnio po głębszych analizach różnych formatów stwierdziłem, że mp’trójki strasznie niszczą dźwięk. Jeśli chcecie dać mniej niż 320 kbps to uważajcie, bo wasz ładny rezultat pracy może nie brzmieć tak ładnie jak oryginał.

Publikacja. Cóż. Napisałem kilka tych bzdurek, gdyż nie miałem czym poprzedzić wesołego nagrania, które chciałbym tu zamieścić. Ostatnio dużo grałem i ta piosenka wyjątkowo przypadła mi do gustu. Tak więc zapraszam do wysłuchania mojego wykonania „The Crush of Love” Joe Satriani’ego. Wyszło jako tako, najweselej, że się pomyliłem w samym środku, zapomniałem, że pewien kawałek trza powtórzyć i musiałem zasuwać to o oktawę niżej. Chyba tego nie słychać jak ktoś piosenki nie zna;) Ogólnie ją zmieniłem.

[audio:http://bolo666.ovh.org/wp/audio/the_crush_of_love_krzys_gra.mp3]
(jakość najlepsza: download)

Do nagrania natchnął mnie zupełnie nieświadomie Slavo, który na swym blogu zamieścił też jakieś nagrania coby sobie sprawdzić po latach jak kiedyś brzdąkało się na gitarce;)