Dziś, a dokładniej kilka godzin temu powróciłem z bardzo miłego, dwutygodniowego wypoczynku w Krynicy Górskiej. Wyjazd naprawdę się udał, sprawił mi wiele radości, a co najważniejsze pozwolił poznać interesujących ludzi. Tym razem także ograniczę się w opisie tekstowym swoich przeżyć (tak jak dwie notki niżej, odnośnie Szklarskiej Poręby). Wspomogę się natomiast wieloma fotkami, IHMO naprawdę świetnymi.

Pierwsze wrażenie, gdy znalazłem się przed autokarem? “Ożesz kurde!” Wywnioskowałem ze stylu bycia większości osób, że prawie każdy słucha tutaj techno i tandetnego hip-hopa. O ambitniejszej muzyce można sobie pomarzyć. Zaledwie kilka wyjątków: wychowawca, który przybył z gitarą i miła koleżanka Magda, która opowiadała coś o koncercie Dżemu, o ile dobrze słyszałem. Czytaj więcej…

Dziś po długiej debacie rodzicielka moja stwierdziła, iż należy mnie gdzieś wysłać albowiem cały sierpień przesiedzę przy kompie tudzież gitarze. Nie widzę w tym nic złego, ale skoro jest możliwość wybrania się na kolejną kolonię, szczególnie iż, znowu w góry, to ja chętnie się zgadzam. Zamysł jest następujący. 31 lipca - 12 sierpnia - Krynica Górska, program bardzo podobny do tego z tamtego roku. Jak niektórzy z Was wiedzą w Krynicy już byłem, naprawdę godna jest polecenia. W każdym razie interesująca oferta, średnia wieku uczestników dość duża, ludzie jak podejrzewam inteligentni i “w klimacie”. Palce lizać, zapowiada się coś atrakcyjnego, tym bardziej, że ośrodek wypoczynkowy, w którym będę mieszkał zapewnia darmowy dostęp do Internetu. Nie będę go oczywiście nadużywał, ale od czasu do czasu pocztę sprawdzę. Offline nie będę, w każdym razie, tak ostatnio. Czytaj więcej…

Obóz w Szklarskiej Porębie dobiegł końca. Dziś to właśnie, w pół do siódmej zjawiłem się z powrotem w moim kochanym mieście. Po kilkunastogodzinnej jeździe, wleczący się niczym żółw pociąg z Jeleniej Góry dotarł w końcu na dworzec Główny w Lublinie. Co dziwne podróż minęła nadzwyczaj szybko.

Do domu przybyłem pełny wspomnień, miłych wrażeń, z nowymi doświadczeniami, zadowolony, a jednocześnie smutny. Dwa tygodnie spędzone razem z nowo poznanymi ludźmi sprawiają, że zżywasz się z nimi naprawdę mocno. Żegnając ich czułem, że wszystko się teraz zmieni. Choć mogę ich spotykać to jednak nie będzie to to samo co wizyty w ich pokojach, wspólne wędrówki po górach. W poprzednim wpisie obiecałem, że opiszę nieco swój wypoczynek. Właściwie to opisu będzie niezbyt dużo, wesprę się raczej linkiem do albumu ze zdjęciami. Obrazy są znacznie bardziej wyraziste niż tekst. Czytaj więcej…