Wczoraj dostałem najnowszą, a zarazem pierwszą płytę znanego polskiego barda, Martina Lechowicza. Pierwszy nakład (200 płyt) prawie się wyczerpał, ostatnie 10 sztuk do nabycia na stronie autora. Od razu widać jak dobrą opinią cieszy się nasz Martin, bo płyty jednym słowem rozeszły się jak świeże bułki w spożywczaku, w przeciągu jednego zaledwie tygodnia. Dzisiejszy wpis miał być podcastem, wersja audio właśnie powstawała, gdy dzwonek do drzwi wytrącił mnie z rytmu, donośnie nagrywając się na mikrofony ustawione na trochę za dużą czułość. W związku z całym zajściem zapraszam na recenzję tekstową, jak to za dawnych czasów bloga. Płyta jest rewelacyjna! Czytaj więcej…

Dziś po długiej debacie rodzicielka moja stwierdziła, iż należy mnie gdzieś wysłać albowiem cały sierpień przesiedzę przy kompie tudzież gitarze. Nie widzę w tym nic złego, ale skoro jest możliwość wybrania się na kolejną kolonię, szczególnie iż, znowu w góry, to ja chętnie się zgadzam. Zamysł jest następujący. 31 lipca – 12 sierpnia – Krynica Górska, program bardzo podobny do tego z tamtego roku. Jak niektórzy z Was wiedzą w Krynicy już byłem, naprawdę godna jest polecenia. W każdym razie interesująca oferta, średnia wieku uczestników dość duża, ludzie jak podejrzewam inteligentni i “w klimacie”. Palce lizać, zapowiada się coś atrakcyjnego, tym bardziej, że ośrodek wypoczynkowy, w którym będę mieszkał zapewnia darmowy dostęp do Internetu. Nie będę go oczywiście nadużywał, ale od czasu do czasu pocztę sprawdzę. Offline nie będę, w każdym razie, tak ostatnio. Czytaj więcej…

Obóz w Szklarskiej Porębie dobiegł końca. Dziś to właśnie, w pół do siódmej zjawiłem się z powrotem w moim kochanym mieście. Po kilkunastogodzinnej jeździe, wleczący się niczym żółw pociąg z Jeleniej Góry dotarł w końcu na dworzec Główny w Lublinie. Co dziwne podróż minęła nadzwyczaj szybko.

Do domu przybyłem pełny wspomnień, miłych wrażeń, z nowymi doświadczeniami, zadowolony, a jednocześnie smutny. Dwa tygodnie spędzone razem z nowo poznanymi ludźmi sprawiają, że zżywasz się z nimi naprawdę mocno. Żegnając ich czułem, że wszystko się teraz zmieni. Choć mogę ich spotykać to jednak nie będzie to to samo co wizyty w ich pokojach, wspólne wędrówki po górach. W poprzednim wpisie obiecałem, że opiszę nieco swój wypoczynek. Właściwie to opisu będzie niezbyt dużo, wesprę się raczej linkiem do albumu ze zdjęciami. Obrazy są znacznie bardziej wyraziste niż tekst. Czytaj więcej…